Style zabytków Krakowa cz. 8

By admin

Grudzień 28, 2016 O Krakowie 1 Comment
Tagi:

Styl cesarstwa przechylając się więcej do pierwowzoru antycznego unika ornamentu, albo zastosowuje go w formie najprostszej: kolumny, pilastry, jońskie arkady, w których okna weneckie, fryzy o motywach klasycznych i t. d. — zabytkiem jego dom przy ul. Szewskiej 9. Style le z sobą się często tak splatały i łączyły, że niejednokrotnie trudno je rozgraniczyć.

Wiek XIX w dalszym ciągu nie przynosząc żadnej nowej formy stylowej, ujawnia zrozumienie form dawnych, stąd, zwłaszcza po strasznym pożarze w r. 1850, ruch konserwacyjny i rekonstrukcyjny rozwija silniejszą działalność. Zaznacza się tu działalność architekty Karola Kremera (1812—1860).

W budowlach nowych lat 1860—1870 zauważa się styl klasycznego renesansu (Akademja umiejętności). Czynni podówczas architekci: Feliks Księżarski (1820—1884) Filip Pokutyński (1829—1879), Tomasz Pryliński (1847—1895), później Talowski, Zawiejski i l. d.

W latach następnych próbowano wszystkich stylów począwszy od romanizmu poprzez gotyk i renesans trochę niemiecki aż do baroku. Każdy z architektów umiłowaniem czy wyczuciem skłaniał się ku tej albo innej formie stylowej. W ostatnich czasach po przejściowych, chwilowych próbkach wiedeńskiej »Secesji«, zahacza się dążność do akcentowania form polskich z pewnym silniejszym uwzględnieniem empirowych kształtów.

Działalność konserwatorska, aczkolwiek czynna wobec zakusów chciwych na zysk niszczycieli, nie jest często niestety w możności uratować cennych znikających zabytków; odruchowo zda się ona szukać w przeszłości nawiązania tradycyjnego dla współczesnego nowszego wyrazu stylowego polskiego w jednym i w drugiem usiłowaniu, świadome poparcie społeczeństwa winno działanie to ułatwić.

Latest Comments
  1. Reklama