Dzieje Krakowa cz. 6

By admin

Grudzień 23, 2016 O Krakowie 1 Comment
Tagi:

Przy trzecim rozbiorze Polski, Kraków dostał się w r. 1796 pod panowanie austriackie, a w r. 1809 Napoleon przyłączył go do Księstwa Warszawskiego, wreszcie Kongres wiedeński r. 1815 tworzy z Krakowa, oraz z okolicznych 244 wiosek i trzech miasteczek: Trzebini, Chrzanowa i Nowej Góry nowe państwo: Wolne, niepodległe i ściśle neutralne miasto Kraków wraz z jego okręgiem« pod protektoratem Rosji, Prus i Austrii. Pierwszym prezesem małej »Rzeczypospolitej« był Stanisław Wodzicki, ostatnim kanonik Jan Szyndler.

Po wypadkach w r. 1846 (nieudałe powstanie, uśmierzone pod Gdowem), Kraków wcielony został do Austrii. W r. 1850 straszny pożar obraca w perzynę znaczną część miasta Dopiero od nadania autonomii w r. 1866 miasto zaczęło przychodzić do równowagi, przede wszystkim strząsło z siebie narzuconą mu szatę niemieckości, a dzielną gospodarką pierwszych dwóch prezydentów, Dietla i Zyblikiewicza, dźwignęło się z upadku.

Wobec ucisku polskości i jej objawów pod zaborem rosyjskim i pruskim, Kraków staje się coraz bardziej ogniskiem życia narodowego, umysłowego i artystycznego. Tu w pierwszej połowie XIX wieku powstaje szkoła sztuk pięknych, a w 1873 r. dawne Towarzystwo Naukowe przemienia się w Akademię Umiejętności. Żyje tutaj poeta Asnyk, w życiu społecznym czynny i wieszczy malarz Matejko.

Latest Comments
  1. Reklama